30 apr 2025
Artiesten
Cultuur- en erfgoedpubliek
Het is bijna Atelier in beeld, hét jaarlijks opendeurweekend van kunstateliers in Vlaanderen en Brussel. Tijdens het open atelierweekend krijgen bezoekers op 17 & 18 mei 2025 toegang tot ateliers van Meetjeslandse kunstenaars die er hun eigen werk tentoonstellen.
Vijf weken lang zetten we enkele van de 50 deelnemende ateliers uit onze regio in de kijker. Op 17 & 18 mei 2025 kan je hun atelier bezoeken tijdens het weekend van Atelier in beeld.
Bezoek Mario zijn atelier in Lievegem.
Mario Desmedt (1947, geuhuwd) volgde de opleiding grafisch tekenaar en werkte ook 15 jaar als grafisch tekenaar in een drukkerij. Sinds 1982 is hij leraar aan het beroeps- en technisch onderwijs, vakken toegepaste Grafiek en avondles Ontwerp- en Illustratietechnieken. “Sedert 2005 ben ik op ‘rust’.”
Mario had veel interesses gedurende zijn levensloop: vissen, tuinieren voornamelijk groentetuin, fokken raskonijnen, restaureren Afrikaanse terracotta’s, verzamelen mineralen, fossielen en archeologische vondsten en lezen (fictie en non-fictie). “Voor zover ik me kan herinneren heb ik getekend en geschilderd maar sedert mijn pensionering is het een voltijdse bezigheid.” Mario beschouwt zichzelf als een echte humanist. “Ik hou van de mensen en luister graag naar hun verhaal. Sinds enkele jaren ben ik vrijwilliger in een zorgcentrum.”
“Al zo’n kleine 50 jaar is kunst voor mij een zeer belangrijke drijfveer die mijn dagelijkse bezigheden stuurt. Ik ben schilder en schilder van uit mijn buikgevoel de realiteit. De rode draad doorheen mijn werk is emotie en compositie. Orde scheppen in chaos. De weergave ervan kan realistisch zijn, figuratief of abstract. Het onderwerp bepaalt de verfkeuze. De dagdagelijkse realiteit, de waarnemingen in mijn omgeving bieden mij tal van ‘beelden’ die me aanzetten ze te schilderen, die realiteit te gebruiken en naar mijn hand te zetten. Een breuk of barst in de muur, een plantje dat probeert te leven tussen wat steengruis, wat afgeschilferde verf op een pokdalige muur, sporen van een krijtje, een dood vogeltje op de grond, de glimlach van een mens, migratie, het ouder worden en de agressie waarmee we de jongste tijd worden geconfronteerd”, vertelt Mario.



“Eigenlijk niets speciaals.”
“Mijn ideaal atelier mag ruim zijn, zo’n 10 op 5 meter en ligt in het verlengde van onze leefruimte zodat ik mij ‘thuis’ voel en dus niet op verplaatsing. De ruimte moet voldoende hoog zijn zodat het licht, liefst licht uit het noorden, van boven schuin binnenvalt. Ook mag er wat tegenlicht zijn die ik kan ‘dimmen’ naargelang de noodzaak. Aan de vrije muren hangen mijn schilderijen die nog niet volledig af zijn, zodat ik met mijn palet op de arm, penseel in de hand van schilderij naar schilderij loop en hier en daar een toets strijk met de gepaste kleur die dan juist voorhanden is op het palet. Het ‘hernemen’ of bijwerken kan aldus veel gemakkelijker. Na een dag rechtstaand schilderen, wat noodzakelijk is om het werk goed op afstand te beoordelen, ben ik zo moe dat ik graag wat hulp verlang om penselen en palet proper te maken. Ik denk hierbij aan een nieuw uit te vinden ‘afwasmachine voor de schilder’. Misschien iets voor COMEET? Vervolgens een deugddoende massage om mijn vermoeide benen te verlichten om daarna ontspannend vanuit de zelfrijdende zetel mijn schilderwerk te bewonderen.”
“Neen, geen rituelen. Enkel een gezonde spanning.”



“Groot is de emotie die door mij zindert bij de aanzet van een nieuw werk. Emoties die tijdens het schilderen kunnen fluctueren van euforie tot teleurstelling. Euforie als het meezit en teleurstelling als ik geconfronteerd wordt met beperkingen of onkunde. Schilderen is o zo moeilijk. Wanneer is een schilderij af? Ik denk nooit…er bestaat zelfs een verhaal van een schilder die zijn eigen werk in een museum aan ’t bijwerken was. Een vriend van mij, ook een schilder, zei me eens dat hij tijdens de vernissage nog ‘graag eens met zijn borstel wou rondgaan’. Veel hangt natuurlijk af van je ervaring en talent. Kennis neem je mee naar je volgende schilderij zodat je die tijdens de eerste schildersessie al kunt opdrijven naar een verdere graad van afwerking. De ervaring heeft me geleerd dat je best een werk een tijdje opzij legt”, vertelt Mario.
“Ik hou niet van opdrachten en ga er zelden op in. Dromen doe ik voortdurend waardoor ik tijd te weinig heb om alles te realiseren wat ik zou willen.”
“Nieuwsgierig blijven en openstaan voor alles dan dienen de onderwerpen zich spontaan aan.” besluit Mario.
Publieke smidse sluit en Antoine Loontjens blikt terug
Antoine Loontjens (Aalter)
Cultuur- en erfgoedpubliek
Met vlag en wimpel: het doek valt over Vlaggenatelier Cuelenaere
Jan Cuelenaere
Cultuur- en erfgoedpubliek
Wil je graag op de hoogte blijven?